تا بود چنین بود...

هر گاه برخی از مسایل به حالت

 برزخی آشکار میشه،به این عکس

 رجوع میکنم

میگفت:

این مردم،چکمه رضاخان میخواد و

 شمشیر آقامحمدخان قاجار!!! 

پی نوشت:دیکتاتوری،دیکتاتوری است

                      نقطه پررنگ

این غول چراغ جادویی که هاله رو سحر کرده بود وبعدش قیمت سکه و دلار رو برده بود هوا!

شکار شد۰۰۰

اما دیدم نه بابا طفلکی اینم انگ اختلاس خورده و از این حرفا!

تازه پسر هاله هم تو دانشگاه شریف شعبه بین المللی کیش

کارشناسی ارشد میخونه تا بفهمه غول قیمتهای حبابی چی بود،کی بود۰۰۰

                                     نقطه پررنگ

      برداشت آزاد۰۰۰

  ۰

  ۰

   همه حرفهام همین بود!!!

آدم های ساده را دوست دارم،

همان هایی که بدی هیچکس را

 باور ندارند،

همان هایی که برای همه لبخند دارند،

همان هایی که همیشه هستند،

برای همه هستند،

آدم های ساده را باید مثل یک تابلوی

نقاشی ساعت ها تماشا کرد٬

بوی ناب "آدم" میدهند!

پی نوشت: آدمیت می خشکد و فقر پاک ترین انسان ها به ظهور می رسد! 

یک روز دنیا رو از این زاویه نگاه میکردم،اما...

در این دنیای پر از ریا که هر کس

خود را معیار حقیقت میداند

به دنبال چه چیز می باشیم؟

حقیقت تحمیلی!!!

چرا یک نفر میتواند بجای چندین

میلیون نفر فکر کند؟!!

سخت نگیر...

این آسان  ترین سوالی است

 که پرسیده شد. 

تا زمانی که این دو زوج جدانشدنی

وجود دارند، این سوال بی پاسخ میماند

یکی قله است و دیگری به دنبال او...

یکی ادعای قبول داشتن...

دیگری خود را معیار حق.

بگذریم که دلمان پر است،

چون ما همه بیگانه ایم!!

پی نوشت:هر کس به ظن خویش شد یار من...

                                               نقطه پررنگ

 اگر انسانی خود را دارای کمالی

میداند و تصور مثبتی ازخود دارد

برای اینکه دچار غرور نشود

راه تواضع را باید درپیش گیرد

و هیچگاه به خود نبالد که من

دارای چنین کمالی هستم

بلکه از آن توانمندی یا ازآن

صفت کمال در راه صحیح 

استفاده کند.بنابراین تکبر و

غرور در مقابل تواضع است

و راه درمان تکبر نیزفروتنی

کردن در مقابل دیگران است.

فکر کردن به نقص ها وعیوبی

که دارید از حرارت غرور میکاهد

وشعله های تکبر را خاموش میکند

                         "شهید دستغیب"

               قال رییس جمهور:

                                   نقطه پررنگ

هزاران سال از آغاز حیات بشر بر این کره خاک میگذرد٬

وهمه آنان تا به امروز مرده اند٬

وما نیز خواهیم مرد٬

وبر مرگ ما نیز قرن ها خواهد گذشت...

و تو ای عزیز!بدان تنها کسانی مردانه میمیرند، که مردانه زیسته باشند.
                                                                                       "شهید آوینی"

که ببینی احمقی بر تو پیشی گرفته

و آن احمق با اعتبار تو بر تو غلبه کند

حماقت روزگار این است!!!

پی نوشت:خود کرده را تدبیر نیست

                                            نقطه پررنگ

شاید نوشتن،تخلیه روحم باشد

اما خسته ام،

این را دوستم میگفت.

از اعتقادم دیگر حرفی نمیزنم

فقط بگو تو هم مثل من به دنیا مینگری

آیا چهره آرزوها پیر نشده،

این نقطه هم دارد کم رنگ میشود

امروز آسان هم سخت شده است.

مجلسیان به خواب میروند

کشورم را ان تراک داده اند

تا من و تو، بفرمایید شام را به خورد ما دهد.

...

    پی نوشت : فقط منتظریم تا بگذرد                            

                                                                    نقطه پررنگ

از نوشتن جملاتی که زخم را میشکافد بیزارم

شرف و عزت انسانی در وجود آنکه دم از انسانیت میزند

عاری است.

شاید بتوان گفت چلچراغ خاموش شد

اما چراغ  اندیشه خاموش شدنی نیست

از بزدلان کمتر اینکه از کاسه ی ولایت در کیسه ی خود سهم میگیرند

و هلهله ی بیگانه ای که در تریبون رسمی از روزنامه ای که نامش شرف ایران است

جز مهمل و دروغ روانه سفره خالی وعده داده ملت نکند

چیزی شبیه تاریکی نیست

دوست من از حرفت دلگیر نشدم

پس تو هم...

 پی نوشت:هر چی تو گفتی                      

با نگاه غضبناک و چند فحش علیه السلام

جمعیتی به پا کرد که نگو!

اگه مخیله ام درست بهم بگه 

جامعه شناس برس کوئن به آن میگفت

"الیگارشی"

تا خواستم دهان باز کنم

مشتی پرازانگشتان گوشت آلود،

با انگشتری عقیق

خفه شدن را به من دیکته کرد.

تمام جرمم این بود

مردم(مردن)از حیوانی

 و آدم شدم.

پی نوشت:نخواستم حرف بزنم...

                                      نقطه پررنگ